از لطف آنی خانم دالتون ذوق زده شدیم خفن!

حقیر هم (آسب آسیاب) هفت آرزوی محالم را می نویسم با امید به رسیدنشان!

1. اولین آروزم اینه که بعد اینهمه سال کار طاقت فرسا تو آسیاب، یه روز تبدیل شم به یه اسب مسابقه، اون هم از اون خوشگلاش.
2. دومین آرزوم اینه که یه وقتی، من و آنی دالتون بریم سراغ لوک خوش شانس و اسبش جانی و حالشون رو بگیریم و البته بعدش هم به سبک فیلم های هندی من با جانی و آنی هم با لوک خوشبخت بشیم! (بعدش چهارتایی بریم شمال!)
3. سومین آرزوم اینه تا آخر عمرم نمیرم.
4. چهارمیش اینه که برگردم به اون زمان ها تو باغ عدن و جلوی مادرمون "حوا" رو بگیرم و نگذارم سر بابامون "آدم" گول بماله تا این همه انسان گرفتار این بدبختی بشند.
5. آرزوی پنجم اینه که اگر جلوی آدم و حوا رو نتونستم بگیرم، حداقل نگذارم بابا مامان خودم با هم آشنا بشند!
6. آرزوی ششمی اینه که، اون دنیا، همه ی دوستان اینترنتی و وبلاگی، توی یه سایتی از سایت های بهشت دور هم جمع بشیم و آن لاین متن بنویسم و واسه هم نظر بدیم!
7. بالاخره هفتم اینکه، این بدلم بالاخره خسته بشه و بره سی کار خودش!

من هم برای ذوق دادن دیگران دعوت می کنم از خاگینه .